هم نشینی دین و جمهوریت در جامعه ایرانی
تاریخ انتشار : شنبه ۱۴ مرداد ۱۳۹۶ ساعت ۱۰:۰۱
کد مطلب: 278156
 
با برگزاری مراسم تحلیف امروز در مجلس شورای اسلامی، فعالیت دوازدهمین دوره ریاست جمهوری در ایران اسلامی آغاز خواهد شد. آنچه در ورای فعل و انفعالات سیاسی در جریان مبارزات انتخاباتی، امروز در برابر دیدگان میلیون ها علاقمند به نظام جمهوری اسلامی در سراسر دنیا قرار می گیرد حاکمیت یک نظام مردم سالار دینی ست که شاخص های کم نظیری را به دنبال داشته است. اولا این تحولات مردم سالار در کشوری چهارمین دهه خود را پشت سر میگذراند و در آستانه ورود به پنجمین دهه خود می باشد که میراث دار یک استبداد چند هزارساله و دیکتاتوری فردی بوده است. ثانیا این آهنگ موزون جمهوریت از کشوری به گوش می رسد که اکثریت بالایی از همسایگانش یا هنوز اساسا وارد کنش جمهوریت نشده؛ و یا در تمرین آن دچار آفات و بلیاتی شده اند که هرینه های بالایی را به مردمان آنها تحمیل کرده است. نصاب بالای مشارکت سیاسی مردم در انتخابات نکته سومی هست که با اطمینان می توان از برتری میزان حضور مردم ایران نسبت به همه جوامع مدعی دموکراسی سخن گفت و تحلیل نوشت. چهارمین نکته مهم اثبات هم نشینی دین و دموکراسی در اندیشه متعالی حاکم بر نظام سیاسی دینی در ایران هست. تفکری که به روشنی مرزها و فاصله های خود را با استفاده از تغلب و خشونت در تشکیل و استمرار حاکمیت نشان داده؛ و مشروعیت سیاسی خود را برخواسته از تشخیص، انتخاب و ابراز آگاهانه آن از سوی اکثریت آحاد جامعه می داند. پنجمین و آخرین نکته در این مقال، تداوم چهار دهه ای این نگاه در جمهوری اسلامی ایران هست. آنچه علت اصلی در استمرار و جوشش مردم سالاری دینی در این سرزمین هست اثبات کارآمدی این نظام سیاسی در تحقق خواسته ها، و آمال و آرزوهای جامعه ایرانی هست. بدیهی است این امر به معنای نادیده انگاشتن ضعف ها و کاستی های موجود نیست؛ اما آنچه مهم است آن است که مردم ایران، جمهوری اسلامی را کم نقص ترین و کارآمدترین سیستم سیاسی برای تامین اهداف خود پیدا کرده اند. دکتر محمد مهدی اسماعیلی، استادیار گروه علوم سیاسی دانشگاه تهران
Share/Save/Bookmark